هاشمی، هاشمی ماند

برای شناخت هر چه بهتر هاشمی ناگزیر از آن هستیم که هاشمی را تنها‌ در برش زمانی امروز خودمان نبینیم، بلکه همه زمان‌های حضور وی در عرصه سیاست (از‌مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی تا امروز) را مد‌نظر داشته باشیم.
اغراق نیست که بگوییم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی از پایه‌گذاران انقلاب اسلامی بوده‌اند، چرا که ایشان در زمان مبارزه علیه رژیم پهلوی از جمله مبارزان مشهور به حساب می‌آمدند که شکنجه‌های فراوانی را متحمل شدند و روزهای بسیار سخت و خطرناک آن روزها را پشت سر گذاشتند. شاید پس از پیروزی انقلاب اسلامی بسیاری دم از انقلابی بودن می‌زدند اما این کار در روزهای مبارزه به این آسانی نبود و هاشمی همه سختی‌ها را پیش از انقلاب به جان خرید.
او در مقطعی انقلابی بودن را انتخاب کرد که این انتخاب می‌توانست برای او هزینه زیادی(از تحمل زندان‌های ستم‌شاهی تا دوری از خانواده و...) را ‌در بر‌داشته باشد اما به راه خود ایمان داشت و مومنانه ادامه داد. بنابر‌این هاشمی به راحتی‌ها به انقلاب نرسید که بتواند به راحتی انقلاب را رها کند و به همه گذشته خود پشت‌پا بزند.
از سوی دیگر در برهه‌هایی نیز نگرانی‌هایی از ناحیه عملکرد ایشان نزد دوستداران وی و انقلاب اسلامی وجود داشت که این نگرانی‌ها نیز بحق بود اما باید این را بدانیم که او یکی از مردهای ‌پرقدرت جمهوری اسلامی بود و به همین راحتی‌ها از نظام مورد علاقه خود نمی‌گذشت.
متاسفانه گاهی اوقات نیز به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی «خناسانی» در پی ایجاد اختلاف میان او و نظام اسلامی بودند که این افراد نیز نتوانستند هاشمی‌رفسنجانی را از اهداف بلند او دور کنند و او تا پایان عمر بر طریق خودش باقی ماند.
او توانست در بسیاری از موارد تندروی‌های اصولگرایان و اصلاح‌طلبان را معتدل کرده و همه آنها را تحمل کند. پس می‌توان از او به‌عنوان یک شخصیت اثرگذار چه پیش از پیروزی انقلاب اسلامی و چه پس از آن یاد کرد.
وی در مناصب مختلفی(از حضور در شورای انقلاب تا فرماندهی جنگ، ریاست مجلس شورای اسلامی، ریاست‌جمهوری، ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام، ریاست خبرگان رهبری و...) را طی حدود 4 دهه گذشته به‌عنوان یک امتحان در دست داشت و باید بگوییم که از این امتحانات سربلند بیرون آمد.
اوج موفقیت آقای هاشمی نیز در مجمع‌تشخیص مصلت نظام بود؛ ما در جمهوری اسلامی ساختارهای مختلفی چون دولت، مجلس شورای اسلامی، قوه‌قضائیه و... را داریم اما اداره هیچ‌کدام از آنها به سختی اداره مجمع تشخیص مصلت نظام نیست چرا که افراد حاضر در این مجمع از یک سو دارای تفاوت‌نظر فراوان هستند و از سوی دیگر این افراد شخصیت‌های بزرگی هستند که به انتخاب رهبر معظم انقلاب وارد آن می‌شوند و هر کدام از آنها در توانمند‌ی خاص خود(دینی، نظامی، اقتصادی، صنعتی، سیاسی و...) مجتهد به حساب
می‌آیند.
اینکه یک نفر از دل این همه اختلاف‌نظر‌ و جمع متفکر (و بعضا متضاد) بتواند آرایی منسجم استخراج کند و آن را به‌عنوان مشورت در اختیار رهبر معظم انقلاب اسلامی قرار دهد نیاز به هنر زیادی دارد که این هنر تا بدین جای کار ‌نزد مرحوم آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی بود و نمی‌دانم که پس از این چه کسی می‌خواهد این کار را انجام دهد، چرا که این روند کار راحتی نیست و حتی در دوره حضور ایشان نیز در برخی از موارد با اختلال‌هایی مواجه شده بود که با مدیریت شخص ایشان ختم به خیر شد.
بنابر این حضور آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی در مجمع تشخیص مصلت نظام یکی از نمونه‌های بارز موفقیت ایشان در عرصه مدیریت کلان کشور بود که بسیاری از نخبگان سیاسی و اجرایی را گردهم می‌‌آورد و نظرات آنها را یکدست کرده و در راه اعتلای نظامی اسلامی به کار می‌برد و شاهد بودیم که در دوره طولانی‌مدت ریاست ایشان بر مجمع تشخیص مصلت نظام کمترین میزان تنش در این جمع دیده شد.
جالب اینکه افراد خارج از مرزهای جمهوری اسلامی نیز به خوبی دریافته بودند که یکی از طراحان سیاست در داخل ایران است و به همین دلیل هجمه‌های زیادی به او وارد می‌کردند که هاشمی این هجمه‌ها را نیز در کنار هجمه‌های داخلی تحمل می‌کرد.
متاسفانه در اواخر عمر آقای‌هاشمی، خناس‌های زیادی اطراف او را فراگرفتند و فشار زیادی هم به ایشان آوردند و نزدیک بود که کار هم به جای خطرناکی بکشد اما به‌رغم همه این فشارها، هاشمی «هاشمی» ماند و در راه انقلاب بود. این برای ما درس عبرتی است که همه ما بدانیم در معرض امتحان الهی قرار
داریم.
آقای هاشمی راه خوبی را انتخاب کرد و مرگ خوبی هم داشت. مردم نیر در روز تشییع‌جنازه نیز به خوبی نشان دادند که قدردان خادمان خود در نظام اسلامی هستند و خدمات آنها را فراموش نمی‌کنند.